Pracodawca. Art. 229 § 4 Kodeksu pracy zabrania dopuszczenia do pracy pracownika bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na danym stanowisku. To obowiązek pracodawcy, a nie pracownika — fakt, że pracownik „zapomniał”, nie zdejmuje odpowiedzialności z firmy.

Okres wyznacza lekarz medycyny pracy w orzeczeniu — zwykle od roku do czterech lat, zależnie od stanowiska, czynników szkodliwych i stanu zdrowia pracownika. Dlatego nie da się tego policzyć raz na zawsze według wzoru: trzeba zapisać konkretną datę z konkretnego orzeczenia.

Grzywna od 1 000 zł do 30 000 zł na podstawie art. 283 § 1 Kodeksu pracy; inspektor PIP może nałożyć mandat w kwocie od 1 000 do 2 000 zł (a przy ponownym naruszeniu — do 5 000 zł). Poważniejszym ryzykiem jest jednak wypadek: dopuszczenie do pracy bez aktualnego orzeczenia bywa uznawane za okoliczność obciążającą pracodawcę w sprawie odszkodowawczej.

Nie. Przechowujemy wyłącznie informację, że badanie zostało wykonane, oraz datę jego ważności. Żadnych diagnoz, wyników ani skanów orzeczeń — także dlatego, że to byłyby dane o zdrowiu w rozumieniu art. 9 RODO, których Twoja firma nie musi powierzać zewnętrznemu systemowi, żeby pilnować terminu.

Na tyle wcześnie, żeby dało się zdążyć: zapisanie się do lekarza medycyny pracy, wizyta i odbiór orzeczenia zajmują zwykle dwa–cztery tygodnie. Praktyczny układ to przypomnienie 30 dni przed terminem do pracownika i 14 dni przed — także do jego przełożonego, jeśli pracownik nie zareagował.